Categorie├źn
Bedrijfsdienst

Hoe maak je een rozentuin?

 

 

 

 

 

Gedroogde Rozenbloesem

Gedroogde rozenbloemen zijn gebruikelijk, maar niet verplicht voor een bloemenensemble. Om een rozentuin aan te leggen, begint u met pitloze rozenkleuren. Plant ze op een kleine hoop, om zich verder te onderscheiden van andere rozensoorten en invasieve plantensoorten af te schrikken. Als u bijvoorbeeld overweegt om huisrozen te planten, kunt u beter geen felroze rozen planten, want dat is een van de meest invasieve soorten in het land.

Dit introduceert slechts een idee, maar het zal later heel belangrijk zijn.

De giftige stoffen van bloemstuifmeel

Vroeger verzamelde een kolonie bijen zich in de bloemblaadjes, als een leger dat op het veld marcheerde. Deze stuifmeelstroom neemt ruimte en vervuiling in een tuin in beslag, en neemt zelfs ruimte in je onderbewustzijn in beslag wanneer je wakker wordt met droog bloemen zonder bloemblaadjes.

De geur van je eigen bloemblaadjesbol was een heilzame herinnering aan deze onverkwikkelijke bezigheid. Elk vierkantje van nog een paar bloemblaadjes kon gebruikt worden als geurpotjes.

Het is hoog tijd dat we een manier vinden om de bestuiving uit deze overlast te halen. Als overal bijenkorven ontploffen, hebben de imkers het moeilijk. In plaats daarvan moeten ze blauwe capsules tussen de bloemblaadjes mengen om stuifmeel te maken.

Kooldioxide is natuurlijk ons voedsel, en voor het grootste deel kunnen we niet absoluut zonder. We kunnen het echter wel zo veel mogelijk verminderen. De belangrijkste maatregelen zijn het upcyclen van oude verf met een hoger koolstofgehalte of gewoon het gebruik van een filter.

De laatste jaren zijn er steeds meer bedrijven op de markt gekomen met kooldioxide filters om ons te bevrijden van de kooldioxide troep. Beide zijn een slimme aanpak om ons te helpen bloemen verder te brengen door de epidemie van vervuiling en verschillende andere giftige stoffen in bloemen te verminderen.

Bestuurder Fietser

Het aantal wielrenners in Europa is gedaald. In vergelijking met ’s werelds grootste wielerwedstrijd, de Tour De France, was wielrennen tot 2007 een beetje een achterbuurtsport. Wielrennen werd geassocieerd met de onafhankelijke wielrenner en kon worden gezien als een gevaarlijkere sport. Maar met een vijandig klimaat om in te fietsen (net als wegrenners) en de snelheidslimiet in Europa van 300 km/u, zijn er vragen gerezen over het gevaar van fietsen. Als het niet zo’n spektakel was, zou je denken dat we gewoon op een fiets door Parijs kunnen fietsen. Niet alleen zouden we ons dan niet de hele tijd met het verkeer hoeven bezighouden, maar we zouden ook het beste van twee werelden hebben – spectaculaire landschappen en vrijheid van het oncontroleerbare voertuig.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.